Rekomendacja

Kra­ków, 3 maja 2011 r.

Prof. dr hab. Halina Grzymała-Moszczyńska
Psy­cho­log kul­tu­rowy
UJ i SWPS

 

Opi­nia o pro­gra­mie warsz­ta­tów mię­dzy­kul­tu­ro­wych „Mię­dzy Innymi”

Umie­jęt­ność funk­cjo­no­wa­nia w środo­wi­sku wie­lo­kul­tu­ro­wym sta­nowi obec­nie jedną z nie­zbęd­nych umie­jęt­no­ści absol­wen­tów kie­run­ków spo­łecz­nych wyż­szych uczelni. Para­dok­sem jest jed­nak to, że naby­wa­niu kom­pe­ten­cji kul­tu­ro­wych w pro­gra­mach stu­diów wyż­szych poświęca się bar­dzo nie­wiele miej­sca, a na nie­któ­rych kie­run­kach miej­sca tego nie ma w ogóle. Szcze­gól­nie ważne kom­pe­ten­cje te stają się w przy­padku stu­den­tów, któ­rzy w przy­szło­ści mają pra­co­wać z dziećmi i mło­dzieżą. Cho­dzi tu o stu­den­tów peda­go­giki i kie­run­ków ze spe­cja­li­za­cją nauczy­ciel­ską, jak też stu­den­tów ani­ma­cji i kul­tury czy reso­cja­li­za­cji. Ta grupa przy­szłych absol­wen­tów będzie miała bowiem do czy­nie­nia nie tylko ze wzra­sta­jącą liczbą dzieci cudzo­ziem­ców, któ­rzy coraz czę­ściej zamiesz­kują w Pol­sce, ale też z rosnącą liczbą dzieci i mło­dzieży z tzw. powro­tów emi­gra­cyj­nych, czyli dzieci pol­skich, które po pew­nym okre­sie pobytu z rodzi­cami za gra­nicą i uczęsz­cza­niu tam do szkoły, wra­cają do Pol­ski i zaczy­nają prze­ży­wać nie­ła­twy pro­ces readap­ta­cji do kul­tury polskiej.

Z uwagi na powyż­sze uwa­run­ko­wa­nia sytu­acyjne pro­cesu kształ­ce­nia w pol­skich uczel­niach wyż­szych należy z zado­wo­le­niem przy­jąć ofertę edu­ka­cyjną wypra­co­waną przez Fun­da­cję Roz­woju Sys­temu Edu­ka­cji (FRSE) i Polsko-Niemiecką Współ­pracę Mło­dzieży (PNWM). Oferta ta jest skon­stru­owana pra­wi­dłowo. Zawiera nie tylko sze­reg modu­łów umoż­li­wia­ją­cych dosto­so­wa­nie jej do potrzeb poszcze­gól­nych uczelni, ale też two­rzy prze­strzeń dla dal­szego roz­woju tego typu form edu­ka­cyj­nych. Zawarte w ofer­cie umie­jęt­no­ści, które będą prze­ka­zy­wane słu­cha­czom, są bar­dzo wszech­stronne i pozwa­lają na przy­go­to­wa­nie osób mają­cych radzić sobie z róż­no­rod­nymi wyzwa­niami gwał­tow­nie róż­ni­cu­ją­cego się spo­łe­czeń­stwa nie tylko w Pol­sce, ale rów­nież w innych krajach.

Kadra mająca reali­zo­wać pro­jekt posiada wła­ściwy poziom kom­pe­ten­cji wypra­co­wa­nych zarówno w opar­ciu o dotych­cza­sowe doświad­cze­nia szko­le­niowe, jak i wspar­tych uczest­nic­twem w innych kul­tu­rach poprzez miesz­ka­nie poza gra­ni­cami Pol­ski. Można mieć nadzieję, że tak atrak­cyjny pro­gram dydak­tyczny wzbu­dzi zain­te­re­so­wa­nie zarówno stu­den­tów, jak i kie­row­nic­twa szkół wyż­szych, na tere­nie któ­rych będzie reali­zo­wany, co w przy­szło­ści prze­łoży się na włą­cze­nie zajęć warsz­ta­to­wych o wie­lo­kul­tu­ro­wo­ści do kanonu stu­diów. W ten spo­sób zosta­nie być może prze­rwana bar­dzo zła prak­tyka edu­ka­cyjna, pole­ga­jąca na nie­kom­pa­ty­bil­no­ści mię­dzy tym, jakie umie­jęt­no­ści stu­denci otrzy­mują, a tym, jakich umie­jęt­no­ści będą potrze­bo­wać w swoim przy­szłym życiu zawodowym.

Bar­dzo pozy­tyw­nie oce­niam war­tość dydak­tyczną pre­zen­to­wa­nej oferty.

Prof. dr hab. Halina Grzymała-Moszczyńska